Flikker toch op met al die angsten!

 
 
 

Clear-your-Fear, inzichten om stemmingswisselingen en de daarmee vaak gepaard gaande angsten de baas te worden. Benoem, verbrand, verklein je angst en bedenk een anti-angst tekst. Bijvoorbeeld; Ik ben niet mijn stemmingswisseling / angst. Al die stemmingen en angsten vreten al je energie weg. Ze beheersen heel je leven. En ik kan het weten. Een groot gedeelte van mijn leven staat regelmatig in het teken van stemmingswisselingen, met angst en paniek aanvallen tot gevolg. Totdat het hyperventileren, als gevolg van die panische angsten, mij zo uitgeput heeft dat ik letterlijk om hulp schreeuw. En lucky me ik leer in 2000 mijn liefde van mijn leven José kennen. Zij heeft mij onvoorwaardelijk lief, wat een opluchting, wat een wijsheid. José heeft mij gehoord.

 

 

Ik weet dan nog niets van de bipolaire stoornis, waar ik regelmatig last van blijk te hebben. Die diagnose is pas in oktober 2011 gesteld. Na veel vallen en opstaan gaat er een wereld van ‘adem-mogelijkheden’ voor me open en krijg ik mijn ademhaling definitief in balans. Samen met de liefde van José en mijn kinderen hervind ik mijn zin in het leven.

 

Heel af en toe komt er een stemmingswisseling met een lichte angst opzetten, maar dat is altijd in indrukwekkende situaties. Ik heb mezelf inmiddels zo getraind dat ik de wisselingen in angst/paniek altijd weer weet op te laten lossen. Iedere dag doe ik bijvoorbeeld minstens 2 powernaps van maximaal 10 minuten. Na de lunch en na het avondeten even wegzakken en dan direct opstaan en met een activiteit aan de slag.

 

Lees verder

 

Het onderbreken levert me zo vaak heldere inspiratie op. De wetenschappers hebben niet stil gezeten, en hebben inmiddels aangetoond dat door even pauzes te nemen, een netwerk van hersencellen achter in je hoofd die voor je inspiratie en ideeën zorgen, zichtbaar veranderen. Ze groeien als het ware minuscuul. Het pauzeren is voor mij ook noodzakelijk om alle indrukken op mijn eigen tempo te kunnen verwerken. Dit om overprikkeling en daarmee angstaanvallen, te voorkomen.

De liefde en onder andere de ademtherapie hebben mij mijn leven terug gegeven. Wat is de ademtherapie verschrikkelijk eng in het begin. Ik word uit mijn ‘comfortzone’ getrokken, maar langzaam aan verbeterd mijn levenskwaliteit. De begeleiding bij het weer opnieuw bewust leren ademen, is geweldig. De adem-begeleiders zijn vrijwilligers en ervaringskundigen. Zij weten precies waar ik doorheen ga.

 

Tussen de ademsessies door ben ik als extra afleiding een materiaal gaan zoeken waar ik graag mee zou willen werken, maar wel in contact met de natuur. Ik zie het ruwe hout, voel mogelijkheden en ben verkocht. Beeldhouwen met hout, het is mijn lust en mijn leven geworden. Bewust ademen en ruw hout bewerken in de natuur is voor mij als zuurstof, als innerlijke noodzaak geworden.

 

Ik heb mijn leven inmiddels optimaal afgestemd op het verwezenlijken van mijn droom; Tijd doorbrengen met mijn dierbaren, schrijven, interviewen en het geven van schrijf-trainingen. En er natuurlijk zijn voor jou!

 

Wat kan ik voor jou betekenen?

 

 

Centraal bij eventuele angstaanvallen staat je bewuste ademhaling vanuit je onderbuik. Via je mond 4 tellen inademen en langer dan 4 tellen via je mond uitademen. Jij bepaald je ademhaling, het ademen moet voor jou ontspannen voelen.

 

In jouw proces van doen, meer dan praten alleen, ga je vergissingen maken. Deze vergissingen kunnen je verder in je proces weer grandioze inzichten geven. Ik heb zoveel last van zogenaamde faalangst gehad. Voelde me super onzeker en kreeg blackouts als ik bijvoorbeeld op school moest presteren. Examentijd was voor mij een meer dan gemiddelde hel op aarde.

 

Ik scoor om de examens heen hoge cijfers, maar zit stijf van angst in de zaal, als ik examen moet doen. Op school vertellen ze dat ik last heb van faalangst. Maar ik herken me niet in die omschrijving. En hoe komt het dan dat ik in één keer slaag voor mijn theorie rijexamen en mijn praktijk rijexamen in 18 lessen ook in één keer haal?

 

het molentuig om boomstammen te zagen


Voor mij heeft dat met motivatie te maken. Door school raak ik niet gemotiveerd, integendeel ik vind het voornamelijk zonde van mijn tijd al die vastgestelde roosteruren. Het hele proces van het behalen van mijn autorij-examen heeft me vanaf de 1e minuut tot het einde geboeid.

 

Verder ontwikkelde zich rond mijn 18e een straatvrees. Na een avond stappen in de stad met mijn vrienden, word ik door een groep skin-heads afgetuigd. Stijf van de angst sta ik op zeker moment eindelijk vol goede moed voor de deur. Ik durfde niet naar buiten, bang dat ik dood zou gaan.

 

Controle, controle en nog eens controle willen houden over mijn levenssituties en daarmee mijn stemmingswisselingen. In plaats van meebewegen met het leven ontwikkelt zich bij mij een controledrang. Ik word een controlefreak. Maar ik heb helemaal niets in de hand, laat staan controle over mijn leven. Er komt op zeker moment zelfs letterlijk niets meer uit mijn handen, een bijna apathisch gevoel. Dat heeft me er lange tijd van weerhouden om voluit te leven.

 

 

Vrijheid betekent alleen maar dat je niets meer te verliezen hebt. Erkenning en waardering heb je niet langer meer nodig. Welkom! Ik ben niet mijn gedachten, dus ook niet mijn angst. Toch kon ik soms zo bang zijn voor iets, hoe onlogisch of onredelijk ook, dat het me verlamt. En hoe meer ik mijn angst voed, hoe groter de invloed ervan op mijn leven. Op dit moment verzamel ik angst en paniekervaringen. Zo ontstaat een lotgenoten en betrokkenen boek vol hoop en herkenning. DEEL ook jouw ervaringen met angst en paniek. Dat zou geweldig moedig zijn. Discretie is uiteraard verzekerd! App of bel nu naar 06 – 37 48 59 41. Mijn naam is René Booms.

 

Het toverwoord is Relativeren. En het materiaal dat mij leven een verdiepende dimensie heeft gegeven, is Hout. Het verzamelen van ruw hout, het ontdekken hoe ik het materiaal het beste kon bewerken. Beeldhouwen vooral met hout, ik snapte er in het begin geen bal van. Hoe en met wat voor gereedschappen kan ik aan de slag met de diversen soorten hout.

 

binnenwerk van de Eenhoorn


Uiteindelijk zijn twee molens in Haarlem medebepalend geweest op het levenskruispunt waar ik sta. Welke kant wil ik op? Welke richting maakt me weer gelukkig? De houtzaagmolen ‘De Eénhoorn’ aan de rivier het Spaarne en het mogen deelnemen aan het herbouw-team van stadsmolen de Adriaan, ook liggend aan het Spaarne en die in 1936 door brand is verwoest. Omdat ik zo geboeid werd door het ambachtelijke zagen lukt het mij om iedere zaterdag als vrijwilliger naar de molens te gaan. Mijn straatvrees verdween op die momenten als sneeuw voor de zon.

 

Het team bij beiden molens bestaat uit jonge en oude mensen. Man en vrouw. Van hun leer ik om op mijn ademhaling te letten. Niet hoog, maar vanuit je buik ademen. Ik blijk voortdurend te hyperventileren, zonder dat ik het door heb.

 

Het bizarre van het hele houtverhaal is niet dat zij mij van horen zeggen, dure ademhalings- therapiën adviseren. Nee, ze hebben het helemaal niet over hyperventilatie. De sfeer was gewoon heel intiem. Ik mag volledig mezelf zijn en ik leer rust te ervaren.

 

zaagslede van de Eenhoorn


Mijn molencollega’s hebben me toen, zonder dat ik me daar in 1e instantie van gewaar ben, de powernaps geleerd, die mij het plezier en gedrevenheid weer hebben teruggegeven. De naps en eigenlijk dus de magie van efficiënt nietsdoen, zij hebben mij m’n authenticiteit en onbevangenheid weer doen voelen.

 

Al die magische rust is eigenlijk niets anders dan even niet druk met iets bezig zijn. Ik ben dan kalmpjes naar een punt in de verte aan het staren en laat mijn gedachten de vrije loop. Of ik drink een borreltje of een kop koffie tussen de houtbezigheden door.

 

rechts van de foto bevond zich onze werkplaats waar we de houten onderdelen voor de bouw van de Adriaan door ons werden gemaakt.


Tijdens dat efficiënt nietsdoen hadden we de meest inspirerende gesprekken met elkaar. Over allerlei levens en materiaalzaken. Ik leer hoe de gereedschappen te gebruiken en hoe ik houtsoorten kon onderscheiden. Oud en jong en jong en oud gezamenlijk een doel, dat zeker. Maar hoe, wanneer, wat en met wie we uiteindelijk de restauratie tot een eind brachten, deed er veel minder toe, dan het groepsproces waar we aan deelnemen. Wat een super leerzame tijd. En ik overwin mijn faal angst en mijn straatvrees en ik zeg hardop; “En nou opgeflikkerd met die angsten”

 

20190418_121549.jpg

2 gedachten over “Flikker toch op met al die angsten!”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.